Wat is er te zien in Saint-Malo Intra-Muros? Het onmisbare bezoek aan de ommuurde stad begint met de rondgang langs de stadsmuren (1 uur lopen), de toegang via de Porte Saint-Vincent en de ontdekking van de kathedraal Saint-Vincent. Mis de huizen van de reders in de rue Chateaubriand niet en geniet van het adembenemende uitzicht op het Fort National en de Grand Bé bij eb.
1) Wat is "Intra-Muros" in Saint-Malo?
"Intra-Muros" is Latijn en betekent "binnen de muren". Met andere woorden, het is het historische hart van Saint Malo, omringd door bijna 2 km stadsmuren, omgeven door de zee en verbonden met het vasteland door de Sillon. Het is deze oorspronkelijke stad die we samen gaan ontdekken. U zult merken dat veel oude inwoners van Saint-Malo nog steeds "binnen de muren" zeggen, anderen zeggen gewoon "Intra". De Sillon, de forten en de eilanden liggen dus "buiten de muren".
De vlag van Saint-Malo wappert trots bovenop de donjon van het kasteel van Saint-Malo / door Marie Sjödin van Pixabay
2) Saint Malo Intra-Muros binnenkomen: De Porte Saint-Vincent en het kasteel
Om uw bezoek goed te beginnen, is de meest symbolische ingang de Porte Saint-Vincent. Deze poort ligt tegenover de haven en wordt bekroond door het wapen van de stad en van Bretagne. Rechts ervan staat het kasteel. Dit is het stadhuis van Saint-Malo. Sinds de wederopbouw wappert de vlag van Saint-Malo helemaal bovenaan, boven de Franse vlag. Het is het enige stadhuis in Frankrijk dat dit doet en daar is nooit verandering in gekomen, zelfs niet toen generaal De Gaulle zelf daar twee keer om vroeg.
De Saint Vincent-poort en het wapen van Saint Malo en Bretagne
De buitenkant van de Porte Saint Vincent. Hierop staan de wapens van Saint Malo en Bretagne afgebeeld. Foto gekozen door monsieurdefrance.com: KovalenkovPetr / via dépositphotos.
Het dateert uit 1703 en is gewijd aan Sint-Vincentius, de patroonheilige van de zeelieden. In 1890 werd het aan de havenzijde verdubbeld en in die periode werden de twee deuren voorzien van symbolen: links het wapen van Saint-Malo (met de hermelijn boven de valhek) en rechts het wapen van Bretagne met de hermelijnen en de hertogelijke kroon. Vanaf de poort Saint Vincent loopt een van de grootste winkelstraten van de stad, de rue Saint Vincent. Rechts van de poort ligt het plein Chateaubriand met zijn vele restaurants en kunstenaars, schilders en karikaturisten. Daar gaat u heen.
Het kasteel van Saint Malo
Dit is dus het stadhuis van Saint-Malo. Bovenop staat de vlag van Saint-Malo, blauw met een wit kruis en een rood vierkant met daarop een hermelijn. Het werd vanaf 1424 gebouwd in opdracht van hertog Jan V van Bretagne en werd tot in de 18e eeuw verbouwd. Het bestaat uit een donjon en verschillende torens, waaronder de beroemde toren "quic-en-groigne" (uitgesproken als "qui qu'en grogne"), gebouwd in opdracht van hertogin Anne van Bretagne tussen 1488 en 1591, waarop vroeger een steen was aangebracht met de inscriptie: "qui qu'en groigne ainsi sera c'est mon plaisir" (wie zo moppert, zal mijn wil geschieden). Misschien een manier om de onrustige inwoners van Saint-Malo eraan te herinneren dat zij de baas was. Ze had gelijk om een beetje wantrouwig te zijn tegenover de inwoners van Saint-Malo. Het kasteel is namelijk niet alleen naar buiten toe verdedigbaar, maar ook naar binnen toe. Dat weerhield de inwoners er echter niet van om het kasteel in 1590 en 1792 in te nemen. Het was tot 1921 een kazerne en raakte zwaar beschadigd tijdens de bombardementen van 1944, maar het is gerenoveerd, met name het dak, en ziet er nu weer prachtig uit.
Het kasteel van Saint Malo nog steeds gedecoreerd met de vlag van Saint Malo. Foto gekozen door monsieurdefrance.Com: tiloligo via depositphotos.
Zodra u door de Porte Saint Vincent loopt, komt u op de Place Chateaubriand. Tegenover u ziet u straten en een plein met theaters. Sla rechtsaf, loop langs het kasteel en de terrassen en u komt bij de Porte Saint Thomas. Daar begint onze wandeling.
3) De absolute must nr. 1: De rondgang langs de vestingmuren
Dit is de bekendste gratis activiteit in Bretagne. Reken ongeveer een uur om de hele rondgang te maken. De vestingmuren van Saint Malo zijn precies 1754 meter lang. Als u daar begint, begrijpt u beter dat Saint Malo een schiereiland is dat vroeger een eiland werd, telkens wanneer het opkomende getij het immense strand bedekte dat u binnenkort zult zien en dat Le Sillon heet. U ziet het Fort National, het Grand Bé, een klein stukje van het Petit Bé en in de verte de rotsen en forten die Saint-Malo tot een zeer moeilijk toegankelijke plaats maken. De Engelsen, de grootste vijanden van de inwoners van Saint-Malo, zijn er maar één keer in geslaagd om de stad in te nemen.
Begin bij de Saint Thomas-poort .
De top van de Porte Saint Thomas. Om deze te vinden, loopt u langs het kasteel. GPS-adres: Porte Saint Thomas. Foto gekozen door monsieurdefrance.Com christophe.cappelli via depositphoto
De Saint Thomas-poort is een van de 8 poorten van Saint Malo (er zijn ook 3 poternes, kleinere poorten in de muren). Deze poort geeft een beter inzicht in Saint Malo en zijn geschiedenis, omdat je hier goed de Sillon kunt zien, het enorme strand dat zich aan je rechterhand uitstrekt, maar dat vroeger een beschermende functie had, omdat het regelmatig door de getijden werd overspoeld en de stad zo van de golven afschermde. Voor u, op het eilandje "l'islet", ligt het Fort National (we komen hier later in het artikel op terug). Links van u ligt de Grand Bé (ook hier komen we later op terug). Iets verderop, voor de kust, ligt het Fort de la Conchée.
Het Fort National ligt recht voor u / Foto gekozen door Monsieur de France door Nicolas IZERN van Pixabay
Het fort La Reine en "de helse machine"
Het werd in verschillende fasen gebouwd en heette "bastion du cheval-blanc" toen militair architect Vauban de bouw ervan wilde vanaf 1689, en vervolgens Bastion à la Reine tijdens de verbouwingen die ertoe leidden dat het tussen 1737 en 1744 werd verhoogd. Tegenover u ligt het Fort National op de rots "'l'islet" (we komen hier later in het artikel op terug) en aan de stadskant het voormalige gebouw van de Ecole Nationale de la Marine Marchande, dat na de verwoestingen van 1944 werd herbouwd. Het staat op de plek van het "château gaillard", het eerste kasteel van Saint Malo. Het was bijna voor het bastion à la Reine dat "la machine infernale" explodeerde. Ik vertel u dit verbazingwekkende verhaal.
Intramuros gezien vanuit de lucht. In het midden het kasteel (het stadhuis). Helemaal rechts, een driehoekige uitsteeksel op de vestingmuren: dat is het fort La Reine. Foto gekozen door Monsieurdefrance.com s4visuals via depositphotos.
Wist u dat? De helse machine: een Engelse flop:
In 1694 zijn Frankrijk en Engeland in oorlog. De Engelsen willen Saint-Malo veroveren, dat ze "het horzelnest" noemen omdat van daaruit de kapers vertrekken die hun schepen in groten getale kapen. Dat jaar nadert een vloot Saint-Malo. Na de stad te hebben gebombardeerd (en aanzienlijke schade te hebben aangericht) en het eiland Cézembre te hebben ingenomen, slagen de Engelsen er echter niet in de stad in te nemen. Als de nacht valt, na verkenningen met sloepen, lanceerden ze hun " helse machine" naar de stad, een soort boot van 26 meter lang, volgeladen met explosieven, kogels en allerlei scherpe voorwerpen, in het grootste geheim gebouwd in Londen, met zeilen die zwart waren geverfd zodat de uitkijkposten van Saint-Malo hem 's nachts niet zouden zien. Het idee is om het vlakbij de vestingmuren te laten ontploffen.
Het plan van de helse machine van Saint Malo / Bron: gallica.fr via wikipedia.fr
Gelukkig voor Saint-Malo drijft een vrij sterke westenwind het schip af naar de rots van Gros Malo, een klippengroep waarop het schip strandt. Terwijl het water de ruimen binnenstroomt en het schip naar open zee begint te hellen, besluiten de Engelsen om zoals gepland brand te stichten en wat de inwoners van Saint-Malo later "de helse machine" zullen noemen, tot ontploffing te brengen. Het resultaat valt echter veel minder uit dan de Engelsen hadden verwacht. Na een enorme explosie, die alle ramen van Saint-Malo doet verbrijzelen en zelfs daken wegblaast, zijn er echter geen gewonden aan Maloense zijde. Alleen een kat wordt het slachtoffer van deze explosie, die de stad had moeten verwoesten als alles was gegaan zoals gepland aan Engelse kant. Niet alleen werkte het niet, maar de Engelsen betreuren ook vijf doden, de matrozen die de lont van het brandschip hebben aangestoken en niet op tijd konden vluchten. Ze slagen er echter in om het fort van La Conchée in te nemen, zonder al te veel moeite overigens, aangezien het nog in aanbouw is en er niet veel soldaten zijn, maar eerder de 40 metselaars die het bouwen en die naar Guernsey worden gedeporteerd. Bij terugkeer van de "aanval op Saint-Malo" wordt de Engelse kapitein John Benbow voor de krijgsraad gedaagd wegens lafheid, omdat hij niet moedig genoeg zou zijn geweest om zijn schepen dichter bij Saint-Malo te brengen. Iets verderop in de stad herinnert "La rue du chat qui danse" (de straat van de dansende kat) aan het enige officiële slachtoffer van de aanval op Saint-Malo.
De Bidouane-toren.
De Bidouane-toren gezien vanaf het strand van Bonsecours. Afbeelding gekozen door monsieurdefrance.com: Neirfys / via depositphoto
Aarzel niet om erin te klimmen. De Bidouane-toren is een van de oudste delen van de vestingmuren van Saint Malo , aangezien hij dateert uit de 15e eeuw. Hij is 23 meter hoog, 14 meter breed, vaak verbouwd en was tot 1889 een kruitmagazijn (de kanonskogels werden zelfs langs de steunmuren opgestapeld). Vergeet vooral niet om naar de top te klimmen, want vanaf de Bidouane-toren is het uitzicht ongelooflijk. U hebt voor u de baai van Saint Malo. Hetuitzicht is geweldig op de Grand Bé, het eilandje tegenover u waar de schrijver Chateaubriant begraven ligt. Het is alleen bij eb bereikbaar. Pas op dat u bij vloed niet op het eilandje vast komt te zitten. In de verte ziet u het fort van La Conchés, een van de vele forten die de doorgang naar Saint Malo bewaakten. Deze militaire meesterwerken zijn ontworpen door maarschalk Vauban, de militaire ingenieur van Lodewijk XIV, wiens werk zich uitstrekt van het noorden tot het zuiden van Frankrijk, langs de grenzen van die tijd, en dat door de UNESCO is geklasseerd als Werelderfgoed. Nog verder weg ziet u Cap-fréhel. Dat ligt op iets minder dan een uur rijden.
Vanaf de Bidouane-toren vervolgt u uw weg over de vestingmuren en passeert u het strand van Bonsecours. Het strand heeft een openluchtzwembad, dat in 1937 door de heer Lesaulnier werd gebouwd zodat de klanten van zijn etablissement ook konden zwemmen als de zee zich bij eb ver had teruggetrokken. Aan hem hebben we ook de eerste stranddouches van Saint Malo te danken.
Wist u dat? Surcouf, de zeerover die zeeziek was
Niet ver daarvandaan, met het gezicht naar Engeland gericht, staat het standbeeld van de beroemdste zeerover van Saint-Malo, Robert SURCOUF (1773-1827), die de Engelsen veel ergernis bezorgde (een oude traditie in Saint-Malo!) en een leven leidde dat een romanschrijver zich niet zou kunnen voorstellen. Hoewel hij last had van zeeziekte (wat nogal ironisch is, moet u toegeven) toen hij op 13-jarige leeftijd aan boord ging, was hij een kaper, met andere woorden een burgerkapitein met een koninklijk kapersbrevet dat hem het recht gaf om schepen van vijanden van Frankrijk aan te vallen, op voorwaarde dat hij een deel van zijn buit aan de staat afstond. Dat is trouwens het grote verschil tussen een kaper en een piraat. Een piraat valt aan en plundert voor zichzelf. Een kaper valt aan en plundert voor de koning... En voor zichzelf. Deze kapers waren talrijk in Saint-Malo, dat de bijnaam "Cité Corsaire" (kapersstad) kreeg.
Het standbeeld van Robert Surcouf, kaper uit Saint-Malo / Foto gekozen door Monsieur de France: door JackieLou DL van Pixabay
Surcouf is vooral bekend vanwege zijn ontsnapping uit Engeland en omdat hij terugkeerde naar Saint Malo door te roeien. Hij staat ook bekend omdat hij in minder dan een kwartier een Engels schip veroverde dat drie keer zoveel bemanningsleden had. Hij staat ook bekend om zijn gevatte antwoorden. Er wordt gezegd dat Surcouf tegen een Engelse officier die tegen hem zei: "Jullie Fransen vechten voor geld, terwijl wij Engelsen vechten voor eer", zou hebben geantwoord: "Dat is normaal, iedereen vecht voor wat hij mist". Ook al is dit waarschijnlijk niet waar, men leent alleen aan rijken. Hij ligt begraven op de begraafplaats van Saint-Malo en zijn verhaal, samen met dat van andere Franse kapers, vindt u hieronder
Het bolwerk van Holland:
Het bastion van Holland gezien vanaf de Bidouane-toren. Foto (c) monsieurdefrance.com
Gebouwd op de plaats van oude molens, in 1674, ten tijde van de Hollandse Oorlog, waaraan het zijn naam ontleent, het bastion van Holland. De kanonnen werden in 1696 aan de stad Saint Malo geschonken door de graaf van Toulouse, de bastaardzoon van Lodewijk XIV en gouverneur van Bretagne, als eerbetoon omdat Saint Malo een belangrijke bijdrage had geleverd aan de verdediging van Frankrijk.
De kanonnen van het bastion van Holland zijn beroemd / Foto gekozen door Monsieur de France: door Gaspard Delaruelle van Pixabay
Wist u dat? Dinard ligt recht tegenover
Vanaf de kanonnen en de borstwering heeft u een vrij uitzicht op Dinard, een badplaats die in de 19e eeuw is ontstaan. Deze chique stad, ook wel de "parel van de smaragdkust" genoemd, telt meer dan 400 monumentale of beschermde villa's, voornamelijk in Engelse stijl, waardoor het de meest Britse stad van het westen is. U kunt er gemakkelijk komen met de zeebus (10 minuten varen) vanaf het Vauban-bassin bij de Môle des Noires.
eerbetoon aan Jacques Cartier uit Saint-Malo, die Canada ontdekte.
Op het bastion van Holland staat het standbeeld van een van de beroemdste inwoners van Saint-Malo uit de geschiedenis, dat nog steeds indruk maakt op de inwoners van Québec wanneer ze het zien: Jacques Cartier (1491-1557), ontdekker van Canada. De inwoner van Saint-Malo ondernam verschillende expedities naar het westen, op zoek naar een kortere route naar China. Hij voer de Saint Lawrence-rivier op (die hij op de dag van Saint Laurent doopte) en ontdekte wat later "la belle province" zou worden het beroemde Québec dat hier, in Saint-Malo, zijn thuis is.
Jacques Cartier bedacht door Theophile Hamel (1844). , CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=75675451
Wist u dat? Saint Malo, een stad die door honden wordt bewaakt
Onder dit bastion, in een binnenplaats, werden de waakhonden opgesloten. Deze woeste honden, 24 Engelse doggen, werden overdag opgesloten en 's nachts werden ze buiten de muren losgelaten om de stad te beschermen en iedereen aan te vallen die zich langs de vestingmuren bevond. Ze vervulden deze taak tot 1772, waarna ze werden afgeschaft. Men zegt dat dit gebeurde nadat ze een edelman uit Saint-Malo hadden aangevallen en ernstig verwond, die wat laat thuiskwam nadat hij een schone in Saint-Servan het hof had gemaakt. De stadspoorten werden gesloten en de honden werden elke dag op hetzelfde uur losgelaten, maar om ervoor te zorgen dat de dromers dit niet zouden vergeten, luidde een klok met de naam la noguette (van het Latijnse "nox quieta", wat rustige nacht betekent), luidde elke avond om 22.00 uur. Dat doet ze nog steeds. Ze werd opzettelijk van haar gebruikelijke tijdstip afgeweken en diende zelfs om de avondklok tijdens de lockdown tegen COVID aan te kondigen.
Luchtfoto van het Bastion van Holland. Foto gekozen door monsieurdefrance door S4visuals via depositphotos.
10 geheimen van Saint Malo, iets voor u?
Het bastion Saint Philippe.
Het is een uitgestrekte esplanade die uitkijkt over het strand van de pier en de môle des noires (genoemd naar de rotsen waarop hij is gebouwd). Het is een pier die de haven van Saint Malo beschermt. Hij is 500 meter lang en je kunt eroverheen lopen. In de buurt van dit bastion bouwden de rijkste reders van Saint-Malo hun herenhuizen in deze wijk, die lange tijd "la californie" (Californië) werd genoemd omdat de reders hun fortuin hadden vergaard met handel in Peru (Peru was rijk aan goud en had een tekort aan kleding, gingen de inwoners van Saint-Malo kleding verkopen en goud ophalen, ook al had Spanje dat streng verboden). Een groot deel van de rederijhuizen werd verwoest tijdens de bombardementen van 1944, maar ze zijn "identiek" herbouwd, dat wil zeggen zo dicht mogelijk bij hun oorspronkelijke 18e-eeuwse uiterlijk, na een minutieus karwei, met name het nummeren van de stenen om ze weer in elkaar te kunnen zetten zoals ze vóór de verwoesting waren.
Het bastion Saint Philippe bij aankomst vanuit het bastion van Hollande. Foto gekozen door Monsieurdefrance: TravellingLight via dépositphotos.
Sommige huizen zijn niet beschadigd , zoals het hotel d'Asfeld, genoemd naar de straat waarin het zich bevindt, maar dat in feite het hotel "Magon" is, genoemd naar de familie Magon, een zeer rijke familie van reders uit Saint-Malo. Het is gemakkelijk te herkennen vanaf de vestingmuren, omdat het iets terugligt achter een kleine binnenplaats. Het is het enige intact gebleven herenhuis van een reder en het is zeker een bezoek waard. Deze stenen gevels, die altijd al deel hebben uitgemaakt van Saint-Malo, zijn, als ik het zo mag zeggen, vrij recent in de geschiedenis van Saint-Malo, aangezien steen pas vanaf 1661 verplicht werd gesteld in de bouw, na "la grande brûlerie", een brand die de stad verwoestte, die tot dan toe uit hout bestond en volgens technieken die sterk leken op die van de scheepsbouw. Vóór de laatste oorlog waren er nog veel gebouwen waarvan de bovenverdieping sterk leek op de achterkant van de galjoenen uit de 17e eeuw. Deze passage over het bastion Saint Philippe is ook een gelegenheid om te herinneren dat de historische stad Saint Malo vroeger zeer dichtbevolkt was. Het was er ook erg luidruchtig, met de inwoners die hun bezigheden uitvoerden, de paarden en hun hoefijzers, de zeelieden die tussen twee inschepingen door op stap waren...
Enkele gevels van huizen in Saint-Malo, iets voor het Bastion Saint Philippe. Foto gekozen door monsieurdefrance.com: depositphoto.
De Grote Poort
Als u verder wandelt, komt u langs de poort Saint Thomas, de oudste poort van Saint Malo, "la Grande Porte", waarvan de torens in 1552 zijn toegevoegd. Aan de stadskant ziet u de kathedraal Saint Vincent, aan de buitenkant het Bassin Vauban, bekend als de startplaats van de legendarische solozeilrace "la route du rhum". Op de poort, in een nis, staat het beeld van "Notre Dame de la Grand Porte" , dat door zeelieden drijvend op het water zou zijn gevonden, terwijl het toch van steen is. Het zou ook de stad Saint Malo hebben beschermd tijdens de brand van 1661. Het origineel, dat tijdens de Franse Revolutie werd onthoofd, bevindt zich in de kathedraal. U kunt hier de vestingmuren afdalen om de stad binnen te gaan, of nog een paar meter verder lopen tot aan de Porte Saint Vincent, uw vertrekpunt. Ik daal hier altijd af.
4) De schatten binnen de muren
Tussen twee beklimmingen van de stadsmuren door kunt u zich onderdompelen in het doolhof van straatjes. Het is er luidruchtig en druk, maar vóór de verwoesting in 1944 was het er nog donkerder en onrustiger. Stel u een stad voor met houten huizen die uitkijken op de straat met gigantische glazen ramen, net als de achterkant van 18e-eeuwse schepen. Dat was gemakkelijk te realiseren en zorgde voor veel lichtinval. U vindt hier alle culinaire specialiteiten van Bretagne, waaronder de beroemde crêpes of een heerlijk zeevruchtenschotel. Wat u niet mag missen:
De kathedraal Saint Vincent
De kathedraal van Saint Malo en haar bijzondere klokkentoren, herbouwd na de verwoestingen van de oorlog en voltooid in 1972. Foto gekozen door monsieurdefrance.com: Afbeelding door Jens van Pixabay
Als zetel van het bisdom Saint Malo (verdwenen in 1790) sinds het jaar 1145, is zij het ware symbool van Saint Malo, het hart van de stad, maar ook haar ziel, die in bijna duizend jaar tijd vele levens van Saint Malo heeft zien voorbijgaan. Hier werden Surcouf en Châteaubriand gedoopt, hier rust Jacques Cartier. De kathedraal werd zwaar beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar de oudste muren zijn in romaanse stijl, het koor is gotisch, verlicht door glas-in-loodramen die een mooie blauwachtige sfeer geven en de klokkentoren is het enige hoge element binnen de muren. Hij heeft er niet altijd zo uitgezien. Hij was vrij laag totdat in 1860 een torenspits in neogotische stijl werd toegevoegd, geïnspireerd door de kathedraal van Quimper, die vernietigd door de bombardementen van 1944 en plaats maakte voor de toren die we vandaag kennen, die in 1972 werd voltooid en in 1987 met een kruis werd bekroond. In de klokkentoren bevindt zich de beroemde "noguette", de gemeenteklok die sinds 1804 elke avond om 22.00 uur luidt.
Het interieur van de kathedraal van Saint Malo en zijn bijzondere sfeer. Afbeelding gekozen door monsieurdefrance.com: jjfarquitectosJJ via depositphotos.
Winkelen en slenteren in de Rue Saint Vincent, Rue de la Barbinais enz.
Saint Malo is niet alleen gericht op de zee, verre van dat. Het is van oudsher een handelsstad. Er werd al handel gedreven in de stad Alet van de Gallische Coriosolieten, de reders uit Saint Malo deden aan internationale handel om zeldzame goederen zoals specerijen naar Saint Malo te brengen. "Intra", zoals men zegt, kunt u winkelen en uzelf verwennen in een aantal originele of zeer gerenommeerde adressen, zoals la Maison Bordier, 9 rue de l'Orme, waar de beste boter ter wereld wordt gemaakt. Een gezouten boter (normaal in Bretagne) die u puur kunt proeven op een lekker sneetje brood, maar ook "geparfumeerde" boters, bijvoorbeeld met zeewier. Het is gewoonweg waanzinnig lekker. La maison Roellinger presenteert een ongelooflijk aantal specerijen uit de hele wereld in 12 rue Saint Vincent.
Maak ook van de gelegenheid gebruik om naar de straatnamen te kijken, die vaak origineel en zelfs grappig zijn, zoals "la rue de la pie qui boit" (de straat van de drinkende ekster), de enige straat in Frankrijk die deze naam draagt, afkomstig van een taverne waarvan het houten uithangbord een ekster op een cidervat voorstelde. "La rue du point du jour" (de straat van het aanbreken van de dag), de straat "des marins" (van de zeelieden), die herinnert aan het feit dat er veel zeelieden in Saint Malo waren en dat ze daar hun terugkeer aan land kwamen vieren na een campagne op kaperschepen in de 18e en 19e eeuw of op de "terre-neuvats", de schepen die hen meenamen om op kabeljauw te vissen voor de kust van Newfoundland in Canada. Een zeer riskante bezigheid, waarbij het niet ongewoon was dat sommigen niet terugkeerden. Er is ook de straat "rue du chat qui danse" (straat van de dansende kat), die herinnert aan het feit dat een kat het enige slachtoffer was van de helse explosieve machine die door de Engelsen op Saint-Malo werd afgevuurd. Sommige straten herinneren aan het bestaan van grote inwoners van Saint-Malo, zoals Maupertuis (filosoof uit de Verlichting) of la Mettrie (arts en filosoof uit de Verlichting).
Wist u dat? Mystères et compagnie zet Harry Potter in de schijnwerpers in Saint Malo
Intramuros. Hier vindt u de hele wereld van Harry Potter en de zeldzaamste voorwerpen van het merk. Van de beroemde toverstok tot de Nimbus 3000 en de uniformen van de afdelingen. Een must voor kinderen.
Adres: 2 place Brevet.
Langs historische huizen lopen, zoals die van Châteaubriand en Surcouf
Je kunt langs het geboortehuis van Châteaubriand lopen. François René de Châteaubriand werd namelijk op 4 september 1768 in Saint Malo geboren in de Rue des Juifs 3, die nu Rue Châteaubriand heet. Hij werd geboren tijdens een storm, zoals hij zelf vermeldt in "Les mémoires d'outre-tombe" (Herinneringen uit het hiernamaals), waarin hij schrijft: "De kamer waar mijn moeder beviel, kijkt uit over een verlaten deel van de stadsmuren, en door de ramen van deze kamer zie je een zee die zich uitstrekt tot aan de horizon en breekt op de rotsen (...). Het gebulder van de golven, opgezwepend door een storm die de herfst-equinox aankondigde, overstemde mijn geschreeuw.". Het huis is niet te bezichtigen, maar de gevel is wel te zien. Nog steeds binnen de stadsmuren kun je langs het huis van Robert Surcouf, de beroemdste zeerover van Saint-Malo, lopen. Het geboortehuis van Surcouf, het hotel de la Bertaudière, ligt aan de Rue du Chat qui Danse en is ook niet te bezichtigen. Daarentegen kan men wel het huis van Corsaire bezoeken, het hotel d'Asfled, gelegen aan de5 rue d'asfeld.
Foto gekozen door monsieurdefrance.com: Photo Boards op Unsplash
5) Kant-en-klare routes
Saint-Malo binnen de stadsmuren in 2 uur (het belangrijkste)
-
Ingang via de Porte Saint-Vincent.
-
Beklim de vestingmuren tot aan het Bastion van Holland.
-
Afdaling naar de kathedraal Saint-Vincent.
-
Korte pauze voor een Kouign-amann in de Grande Rue.
Saint-Malo in een halve dag (De onderdompeling)
-
Volledige rondleiding langs de stadsmuren (vertrek vanaf Porte Saint-Vincent).
-
Bezoek aan de kathedraal.
-
Slenteren langs de boetieks van ontwerpers in de Rue des Cordiers.
-
Pauze voor een hapje en een drankje of een aperitief op het terras op de Place Chateaubriand.
-
Bij eb: vertrek via de Porte des Bébés om naar Grand Bé te wandelen.
Het avondlicht is altijd prachtig in Saint Malo / Foto gekozen door Monsieur de France: door Ralph Häusler van Pixabay
6) Praktische informatie: bespaar tijd
-
Alles te voet? Ja! De binnenstad is erg klein. Het is de ideale en bijna verplichte manier van verplaatsen.
-
Toegankelijkheid: De vestingmuren zijn voorzien van verschillende hellingen (met name bij de Porte Saint-Vincent en de Porte Saint-Louis), maar sommige delen hebben smalle trappen. Wees dus voorzichtig als u minder mobiel bent.
-
Het beste moment: Bekijk de zonsondergang vanaf de westelijke vestingmuur (aan de zeezijde). De kleuren op het graniet zijn onvergetelijk.
Conclusie: Ook buiten de muren blijft de magie van Saint-Malo voortduren.
Hoewel Intra-Muros het onbetwiste juweel van de piratenstad is, vormt het slechts de toegangspoort tot een veel grotere bestemming. Eenmaal buiten de stadsmuren blijft Saint-Malo zich openbaren door zijn karakteristieke wijken en grandioze zeegezichten.
Voor een complete ervaring van Saint-Malo mag u niet nalaten om over het zand van het Grande Plage du Sillon te lopen, de Belle Époque-villa's van Paramé te bewonderen of uzelf te trakteren op een authentiek uitstapje naar de vissershaven van Saint-Servan, gedomineerd door de majestueuze Tour Solidor. Elke wijk heeft zijn eigen sfeer en goed bewaarde geheimen.
Wilt u alle facetten van de stad ontdekken? Ik nodig u uit om mijn complete gidsen te ontdekken om Saint-Malo in zijn geheel te bezoeken en niets van de Smaragdkust te missen.
Jérôme Prod'homme Specialist in Frans erfgoed, gastronomie en toerisme. Bekijk al mijn ontdekkingen op monsieur-de-france.com.
7) FAQ: Uw vragen over Saint-Malo
Wat is Intra-Muros in Saint-Malo?
Het is de historische, versterkte wijk van de stad, omgeven door granieten vestingmuren.
Hoe lang duurde het om de vestingmuren van Saint-Malo te bouwen?
Afhankelijk van uw tempo en de tijd die u besteedt aan het maken van foto's, duurt het tussen de 45 minuten en 1 uur en 15 minuten.
Waar kom je Saint-Malo Intra-Muros binnen?
De Porte Saint-Vincent is de hoofdingang, maar de Porte Saint-Louis (dichter bij de parkeerplaatsen) is een uitstekend alternatief.
Wat moet je absoluut zien in Saint-Malo Intra-Muros?
De stadsmuren, de kathedraal Saint-Vincent, het huis van Corsaire en het uitzicht op het Fort National.
